با خود آرام آرام زمزمه می کردم

   

       دلم تنگ است

        رهگذری پرسید دلتنگی برای چیست ؟

         در پاسخ گفتم

          شاید دلم برای آفتاب و طلوع دل انگیزش تنگ است

           و شاید هم برای لبخندی کوچک ...

            دلم برای یار دیرینه ام باران تنگ است

             برای قطره ای محبت و شاید هم ذره ای نفرت تنگ است

              دنیا را خواهم گشت...شاید راست گویی پیدا شود

               آری دلم برای صداقت تنگ است

                اما دریغ که صداقت خیالی بیش نیست

                 دلتنگ گریه کردن هستم

                  سال هاست که گریه نکرده ام

                   به یاد می آورم زمانی را که

                     آن قدر اشک ریختم تا چشمه چشمانم خشک شد

                      حال از فرط ناراحتی

                       می خندم

                        و خنده ام چه غم آلود است ... چه زهر آگین است

                         رهگذر در همان حال پرسید

                          پس دلتنگ چه نیستی ؟

                           گفتم : دلم پر از تنهایی ست

                            لبخندی زد و از گوشه چشمش اشکی آویخت

                             و آرام رفت ...

                              آری او رفت و تمام دلتنگی هایم را نیز با خود برد

                              و تنها یادگارش همان لبخندی بود که سال ها در انتظارش بودم

/ 0 نظر / 19 بازدید